HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Food for thought: het feit dat bezoekers jonge bibliothecarissen niet (meer) herkennen als ‘echte’ bibliotheekmedewerkers en waarom we wilde ganzen nodig hebben!
Biene Boer
02-06-2016
’Is er ook een collega aanwezig voor moeilijke vragen?’ Niet de leukste vraag om te krijgen als je een dag samen met je jonge collega verantwoordelijk bent voor de bibliotheek. We lachen er maar om en doen extra ons best om de klanten te laten zien wat we in huis hebben. Maar het zet ook aan tot nadenken. Het is toch overduidelijk dat wij beroepskrachten zijn? Welk bedrijf zou alleen maar met stagiairs werken? Welke bibliotheek zou twee stagiairs een hele dag de tent laten runnen, met uit te schakelen alarmen, BHV-taken en te controleren kassa’s. Maar bovenal: welke bibliotheek zou twee stagiairs alleen achterlaten met al dat werk dat er te doen is?  
Food for thought: het feit dat bezoekers jonge bibliothecarissen niet (meer) herkennen als ‘echte’ bibliotheekmedewerkers en waarom we wilde ganzen nodig hebben!
Bij Bibliotheek Bollenstreek zijn we regelmatig met twee dertig-minners aan het werk (ja, we halen de landelijke gemiddelde leeftijd voor bibliotheekmedewerkers in de Bollenstreek goed omlaag) en de opmerkingen van klanten zijn vaak niet van de lucht: ‘Werken er in het weekend alleen stagiairs bij de bieb?’ en ‘Wat leuk dat jullie hier stage lopen’ zijn hiervan slechts een paar voorbeelden. 

Ik wil niet zeggen dat stagiairs in de bibliotheek laten werken geen goed idee is. Integendeel, het lijkt me juist een geweldige manier om jonge mensen in aanraking te brengen met de branche. Maar het feit dat zelfs de klanten niet verwachten dat jongeren ervoor kiezen om te werken in de bibliotheek vind ik wel heel kwalijk. Zoals Tamar in haar gastblog al schreef: het is zulk leuk werk, waarom zouden wij hier niet voor kiezen? Geloof mij: jongeren vinden de branche echt niet saai. Jongeren zitten vol goede ideeën die ze maar wat graag willen uitvoeren. 

Het jongerennetwerk en wilde ganzen
Tamar en ik zijn nu al een aantal maanden bezig met het opstarten van ons netwerk voor jonge bibliothecarissen. In dat kader hebben we de nodige gesprekken gevoerd en diverse reacties gehad - van directeuren, collega’s, uitzendbureaus en stichtingen. Heel waardevol, om vanuit al die richtingen gesteund te worden en regelmatig aan het denken te worden gezet. (Blijf dat doen en houd ons scherp!) Maar afgelopen week kregen we voor onze vervolgbijeenkomst wel heel bijzondere input… namelijk van wilde ganzen.

De ganzen aan de Leidse singels zijn zo wild dat je er met een grote boog omheen moet fietsen, maar deze ‘wilde ganzen’ waren geweldig. Naar goed Ynnovate-gebruik hebben we voor deze brainstormsessie dankbaar gebruikgemaakt van deze ganzen: mensen uit andere branches die meedenken met jouw probleem. U had erbij moeten zijn! Bijzonder inspirerend om vanuit diverse invalshoeken naar de bibliotheek te kijken (van bananen en Lance Armstrong tot de koopjeshoek van IKEA). En heel bijzonder hoe zulke wilde ganzen een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan dit ‘denken over de bieb’. Frisse blikken, goede vragen, oprechte verbazing en goede kleuring vanuit hun eigen achtergrond. Gelukkig ook veel ‘nieuwe’ ideeën die al lang door de bibliotheek zijn opgepakt. Maar al met al: heel veel positiviteit over wat de bibliotheek doet en kan doen.

Veelkleurige doelgroep, gelijke medewerkers
Wilde ganzen… Misschien is dat wel wat we de bibliotheekbranche het meest toewensen. Heel veel wilde ganzen. Dit hopen we natuurlijk in de eerste plaats zelf te zijn (en in de toekomst nog meer te gaan worden), door onze ‘jonge’ energie, frisheid en ‘onervarenheid’ op zoveel mogelijk plekken in te zetten om de bibliotheek nog mooier te maken. Dat is waar we als jong netwerk aan willen bijdragen.

Wij denken dat het voor de bibliotheek ontzettend waardevol is om de hiervoor genoemde wilde ganzen aan te trekken. Denk aan mensen met andere achtergronden, een afwijkende opleiding of volledig andere cultuur, denk aan meer mannen in de bibliotheek, maar vooral simpelweg meer mensen die zijn zoals onze klanten.

Waarom? Om herkenbaar te zijn voor iedereen tussen de 0 en de 100! Om het oude beeld van ‘de bibliothecaris’ en ‘de Bieb’ te verbreden en op te frissen. Maar met name om als bibliothecarissen net zo veelkleurig te zijn als onze veelkleurige, mannelijke en vrouwelijke, alternatieve, wel of niet religieuze, vrije, intelligente, jonge en oude, oorspronkelijke of nieuwe Nederlandse doelgroep. De bibliotheek is van en voor iedereen!

Over dit onderwerp later meer ;)

Biene Boer

Biene Boer (26 jaar) is Bibliothecaris Specialist bij Bibliotheek Bollenstreek. Samen met Tamar van Moolenbroek (26 jaar, Productmanager bij ProBiblio) is zij een netwerk gestart voor jonge bibliothecarissen. 


Print deze pagina

Reacties op dit artikel (2)

Retno Trimbos
2-6-2016 16:04
Wat herkenbaar! Ik ben bijna 40, maar door mijn jonge uiterlijl, krijg ik ook vaak zulke opmerkingen. Ach ja, we kunnen alleen laten zien dat we weten ook veel, niet minder dan oudere collega's 
Leo Willemse
16-6-2016 10:27
 Wat een grappig en aardig stuk! Ik ben een grijze gans, en hopelijk nog een beetje wild. Ik begon als bibliothecaris op mijn 21e en kan me niet herinneren dat iemand ooit vroeg of ik stage liep. Misschien komt het door de grijze uitstraling van de huidige stokoude genreatie bibliotheekmedewerkers. Je valt gewoon op als jongere medewerker. In de jaren '70 was iemand van boven de 45 een behoorlijke uitzondering. Ik blijf benieuwd naar het wedervaren van jullie netwerk.

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie
 

Gerelateerde informatie