HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Jeugdbibliotheek
Marina Polderman
05-01-2015
Een dubbel gevoel bekruipt me vaak als in een willekeurig gesprek ´de bibliotheek´ ter sprake komt. Het duurt nooit lang voordat de gesprekspartners komen met fijne jeugdherinneringen die te maken hebben met de bibliotheek. De mooiste anekdotes worden verteld, waarin vooral geschetst wordt hoe dat voelde toen je als klein meisje of jongetje naar de bibliotheek mocht. Als ik zelf langs mijn vroegere jeugdbibliotheek in Zeeland rijd, dan bekruipt me dat gevoel ook weer. Dat magische moment toen je voor het eerst je eigen bibliotheekpasje kreeg van de mevrouw van de bibliotheek! En dat je in groep 3 altijd met de hele klas naar de bibliotheek ging, en het idee had dat hier de hele wereld voor je open lag.
Jeugdbibliotheek
Het zijn mooie herinneringen, en ik luister er altijd graag naar. Maar dat dubbele gevoel krijg ik vooral omdat ik me dan afvraag: en hoe zit het met de kinderen van nu, welke herinneringen aan de bibliotheek willen wij hen meegeven? Sluit de bibliotheek van nu wel genoeg aan bij de belevingswereld van een kind van nu? In rap tempo openen overal schoolbibliotheken, het concept van de Bibliotheek op school wordt overal geroemd, maar hoe zit dat met kinderen en ‘de gewone bibliotheek’? Want als kinderen nu vooral gewend raken aan een bibliotheek op school, hoe maken we ze dan vertrouwd met de ‘gewone’ bibliotheek? Natuurlijk, er worden klassenbezoeken georganiseerd, en met de Kinderboekenweek zien we gelukkig nog veel kinderen komen. Maar toch vraag ik me af of dat voldoende is.

Toen ik een paar weken geleden mijn speerpunten voor 2015 aan het opschrijven was voor mijn collega’s in de bibliotheken waar ik werk, stond hoog op mijn lijstje voor het nieuwe jaar: aandacht besteden aan innovatie in het jeugdbibliotheekwerk. Er gebeuren veel goede dingen, maar vaak zie ik ook nog activiteiten op jeugdgebied langskomen die tien of vijftien jaar geleden ook al werden gedaan. En sommigen daarvan zijn echt wel aan vernieuwing toe. Communityvorming is inmiddels een veel gebruikte term als het gaat om volwassen bibliotheekwerk. Op deze plaats gaf ik al vaak aandacht aan initiatieven als Lezers van Stavast en Wijsheid van Verhalen. In het nieuwe jaar wil ik daar graag een jeugdvariant aan toe gaan voegen. Wijsheid voor kinderen, zoiets. Samenkomen met een groep kinderen en dan verhalen bespreken die passen bij bepaalde thema’s. Niet eenmalig, maar juist een langere periode achter elkaar. Kinderen aan het woord laten over verhalen die hen geraakt hebben, zodat andere kinderen daar geïnspireerd door raken. En we vragen de ouders om een keer aan te schuiven. Natuurlijk gaan we deze bijeenkomsten houden in de ‘gewone’ bibliotheek. Zodat de kinderen die daar aan mee gaan doen, hopelijk later bij hun bibliotheekherinneringen zullen vertellen over die mooie bijeenkomsten met andere kinderen waarin allerlei verhalen werden besproken. Zodat ze niet alleen mooie herinneringen hebben over de Bibliotheek op school. Want dat concept is goed, maar niet voldoende om het publieke karakter van de openbare bibliotheek over te dragen op de nieuwe generatie.

Marina Polderman


Print deze pagina

Reacties op dit artikel (0)

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie
 

Gerelateerde informatie