HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Carrière
Marina Polderman
24-07-2014
Zeg, wordt het niet eens tijd dat jij gaat uitkijken naar werk in een andere sector? Ik bedoel, voor iemand met jouw achtergrond en ambities is het toch wel een beetje zonde om in de bibliotheekwereld te blijven? Het is een zomernamiddag en een vriendin legt me deze kwestie voor. Goede vragen vragen om een antwoord waar je rustig over nadenkt. Dus ik antwoord maar dat het me nu niet bezighoudt, maar tegelijk is de kiem tot nadenken en reflectie hierover gelegd.
Carrière
Toen ik begon met werken in de bibliotheeksector, vond ik het grootste nadeel eigenlijk een heel praktische: doordat je beroepsmatig al veel tijd in de bibliotheek doorbrengt, komt het er in je vrije tijd veel minder van. En ik begon die heerlijke uurtjes zomaar ontspannen rondstruinen te missen. Ik paste er een mouw aan, door mezelf te dwingen dat af en toe toch gewoon te blijven doen. Al was het maar om ook mijn collectiekennis up-to-date te houden, iets waarvan ik vind dat je dat mag verwachten van alle bibliotheekmedewerkers, of je nu werkt in de front-office of niet.

Nu ik een paar jaar in de sector werk, begin ik als ambitieuze dertiger wel  wat meer schaduwzijden te ontwaren. En dan heb ik het niet over mijn eigen functie. Ik heb het geluk dat ik in een bibliotheekorganisatie terecht ben gekomen waar ik een functie heb die volledig gericht is op bibliotheekinnovatie. Ik mag experimenteren, nieuwe dingen bedenken, fouten maken, mensen motiveren, de nieuwste vakliteratuur bijhouden, reflecteren op het vak. En ik ben vrijgesteld van de meer traditionele bibliotheektaken, waardoor ik alle ruimte heb om me met die innovatie bezig te houden. Met recht zeg ik vaak: een droombaan.

Maar op het niveau van alle individuele bibliotheken samen en op sectorniveau mis ik nogal wat als het gaat om jonge mensen kansen bieden. Bij collega-bibliotheken informeer ik regelmatig of er ruimte is om jonge mensen aan te nemen en die is er helaas vrijwel nooit. Begrijpelijk in een tijd waarin de bezuinigingen keihard toeslaan, al is het soms ook een kwestie van keuzes maken. Maar mijn pijlen richt ik hier toch meer op het landelijke niveau.

Al eerder stelde ik op deze plaats de vraag met wie we eigenlijk de bibliotheek van de toekomst gaan vormgeven. Ik voel dat dilemma zelf dagelijks als een heet hangijzer boven de sector zweven. Want veel van het zittende personeel is ooit aangenomen met het oog op de uitleentaken en is - met alle respect - minder toegerust om echt innovatief de bibliotheek van de 21ste eeuw vorm te geven. Daarom is er in mijn ogen alles aan gelegen dat, in een kleine sector als de onze, op landelijk niveau alle zeilen worden bijgezet om jong talent binnen te halen en jong talent dat al aanwezig is in diverse bibliotheken zoveel mogelijk te ondersteunen en kansen te bieden.
De LibrarySchool stierf een zachte dood omdat het collegegeld voor veel individuele bibliotheken niet was op te brengen. Maar het onderliggende probleem was natuurlijk dat er landelijk nauwelijks ondersteuning werd geboden, waardoor het voor individuele bibliotheken wél mogelijk zou zijn geweest om mensen daarheen te sturen. Ik ben bang dat de toekomstige voortzetting van de LibrarySchool onder de VOB-vlag de zoveelste managerscursus wordt, in plaats van een broedplaats voor zittend en nieuw talent, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Als academische dertiger wil en moet je je mogelijkheden kunnen ontdekken en ontplooien; daar heb je andere young professionals voor nodig, met wie je kunt ‘sparren’ en samen kunt optrekken.

Een roepende in de woestijn, zo voel ik me een beetje als ik over de kwestie jong talent en de openbare bibliotheek nadenk. Ik wil niet cynisch zijn, noch de moed laten zakken. Maar er moet wel iets gebeuren, willen we de sector zo maken dat het voor jonge professionals een inspirerend werkveld is vol kansen en uitdagingen.
Uiteindelijk wil ik die carrièreswitch met een gerust hart kunnen maken, wetend dat er genoeg ruimte en mogelijkheden is geschapen voor jong talent. Tot die tijd zal ik blijven roepen.

Marina Polderman


Print deze pagina

Reacties op dit artikel (2)

Jacques Malschaert
6-8-2014 12:02
Hallo Marina,
Blijf, blijf, blijf. We hebben je hard nodig. We hebben jou en die paar parels die in de bibliotheeksector zitten wat betreft denk- en innovatiekracht nodig om stevige volgende stappen te zetten.
Ik wil graag meedenken (eigenlijk doe ik dat al vanuit verschillende geledingen) om je oproep (want zo lees ik je colum) een passend antwoord te geven.
Binnenkort zal ik mijn ideeen hieromtrent eens gaan uitwisselen.
Marina Polderman
7-8-2014 11:35
Jacques, dank voor jouw reactie en mijn column is zeker als een oproep bedoeld... we hebben elkaar in de sector hard nodig, tenslotte. Fijn dat je mee wilt denken!

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie
 

Gerelateerde informatie