HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Bouwmarkt
Marina Polderman
10-06-2013
Bouwmarkten waren tot een paar weken geleden voor mij een vrij onbekend terrein. Ik kwam er weinig, hooguit een keer om te helpen iets uit te zoeken, een kleurtje verf of een plankje voor de keukenkruiden. Maar kort geleden kreeg mijn leven een heel nieuwe wending. Ik verliet huis en haard en besloot een nieuw bestaan op te bouwen. In een nieuwe woonplaats en dus ook in een andere woning, waar wel het een en ander aan moest gebeuren. En zonder een handige man in huis maakte ik me mezelf wegwijs in de wereld van behangafstomers, primers, radiatorverven en wat je zoal nog meer tegenkomt bij het grondig reinigen en herstellen van een woning
Bouwmarkt
De eerste keren stapte ik wat onwennig de bouwmarkt binnen. Overweldigd werd ik door de grote schappen en het nog grotere aanbod van materialen. Maar langzaam maar zeker begon ik er plezier in te krijgen. Want wat ik me nooit had gerealiseerd, is dat er door al die verschillende materialen een wereld aan mogelijkheden open ligt. Je bedenkt iets wat mooi zou zijn en prompt blijkt er in die bouwmarkt iets te zijn waarmee dat mogelijk wordt gemaakt. En wat kreeg ik bewondering voor het personeel, dat vaak precies weet wat nodig is en er ook nog praktische tips bij geeft, die ik goed kan gebruiken. Met boekenwijsheid kom je in een bouwmarkt tenslotte niet zo ver.

Die wereld aan mogelijkheden, dat bieden bibliotheken ook. De toegang tot al die prachtige collecties met daarin allerlei verhalen, waar gebeurd of verzonnen, biedt mensen een waaier aan wat er allemaal mogelijk is in het leven. Je leest wat andere mensen hebben gedaan in hun leven en haalt er inspiratie, hoop en doorzettingsvermogen uit. Maar tegelijkertijd vraag ik me af of we daar als bibliotheken niet nog een verdiepingsslag te maken hebben. Want we hebben die collecties wel in onze kasten staan, we adviseren erover en we lenen ze uit, maar er daadwerkelijk met elkaar over in gesprek gaan, om de collectie echt tot leven te brengen, dat gebeurt in mijn ogen nog veel te spaarzaam in de bibliotheek. Terwijl de fysieke vestigingen zich daar nu juist zo prachtig voor lenen. Omringd door die collecties, in een aangenaam gebouw, vaak midden in de stad of het dorp.

Het doet me denken aan de tekst De maatschappelijke opdracht van de openbare bibliotheek in de 21e eeuw: een voorstel ter discussie, die prof. Frank Huysmans begin dit jaar publiceerde. Een van de passages uit dit lezenswaardige voorstel (PDF) gaat over de drie dimensies van (zelf)ontwikkeling waarbij bibliotheken een rol (kunnen) spelen: de epistemische dimensie gericht op het ontwikkelen van kennis; de ethische dimensie gericht op het richting geven aan het handelen en de esthetische dimensie gericht op het ontwikkelen van smaak. Ik vraag me af in hoeverre bibliotheken echt al bezig zijn met die ethische dimensie. Volgens mij kan dit alleen als we meer met onze collectie gaan doen. Erover in gesprek gaan, horen wat mensen inspireert bij het lezen van een boek of bij het zien van een film en met elkaar kijken hoe de wijsheid uit onze collecties ons kan helpen (of niet!) bij het handelen in ons dagelijkse leven.

Ik ben ervan overtuigd dat er op dit gebied nog veel te winnen valt voor bibliotheken. Want een ding is zeker, er mogen dan meer bouwmarkten dan bibliotheken zijn, de rol die bibliotheken kunnen spelen als bouwmarkt van de verbeelding, daar kan de bouwmarkt om de hoek met welk assortiment dan ook niet tegenop. Echte mogelijkheden beginnen tenslotte in onze verbeelding. De bibliotheek als bouwmarkt van de verbeelding, daar moeten we mee aan de slag.

Marina Polderman


Print deze pagina

Reacties op dit artikel (1)

Meike Boertjes
11-6-2013 10:18
Leuke metafoor Marina! Geeft inspiratie voor nieuwe ideeën.
Als je het hebt over 'de collectie tot leven brengen': dat hebben onze collega's in Veghel heel mooi gedaan in het kader van de Maand van het Spannende Boek!

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie
 

Gerelateerde informatie