HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Mijn dorpsbibliotheek
Marina Polderman
21-06-2012
Of ik zelf nou eigenlijk nog wel gebruik maak van de bibliotheek? Die vraag werd me vorig jaar aan het einde van een congres gesteld, nadat ik een bevlogen pleidooi voor de (fysieke) bibliotheek had gehouden. Aan de manier en toon waarop de vraag werd gesteld leek het alsof eigenlijk maar één antwoord gepast zou zijn, namelijk dat voor mij als gebruiker de bibliotheek al lang zou hebben afgedaan.  
Mijn dorpsbibliotheek
De verbazing was dan ook van het gezicht van de vragensteller af te lezen toen ik mijn pleidooi voor de bibliotheek nog eens dunnetjes overdeed, met natuurlijk de toevoeging dat ik er zelf ook nog veel en vaak gebruik van maak. Ja, een kleine ode aan 'mijn' dorpsbibliotheek, daar moest het hier nu maar eens van komen.  

Vorig jaar verhuisden mijn vriend en ik naar Overasselt, een dorpje op de grens van Gelderland, Brabant en Limburg. Een klein dorp, op nog geen halfuur rijden van Nijmegen. We kenden er niets en niemand. Maar een woning met uitzicht over de weilanden, met koeien en pony’s voor de deur (al konden we dat hartje winter toen nog niet weten), daar hoefden we niet lang over na te denken. Ik geloof dat ik zelfs niet vooraf heb gekeken of er een bibliotheek was (een kleine persoonlijke schande). Groot was natuurlijk mijn blijdschap toen ik ontdekte dat er ook een heuse dorpsbibliotheek was, onderdeel van het grotere netwerk van Bibliotheek Gelderland-Zuid. De openingstijden bleken simpel: maandagmiddag, woensdagmiddag en vrijdagmiddag (en op vrijdag ook de avond). Bescheiden, maar dat past natuurlijk bij het karakter van een klein dorp.

Nadat ik vorig jaar de bibliotheek voor het eerst bezocht, was ik stiekem gelijk verkocht. Niet omdat het er zo supermooi is. Niet omdat de collectie er zo uitgebreid is. Niet omdat de bibliotheek van de toekomst er zichtbaar is. Nee, dat allemaal niet. Maar wat ik er direct proefde was een sfeer van geborgenheid. De rust van een lokale gemeenschap. De ontmoetingsplaats van en voor dorpelingen. De culturele speelplaats voor de kinderen van het dorp, die er met regelmatig ook klassikaal langskomen. De bescheiden leestafel (acht stoelen, twee fauteuils), die in de winter en het natte voorjaar mijn vaste wekelijkse pleisterplaats bleek te gaan vormen. Twee keer, soms drie keer, in de week, lees ik er de Volkskrant en de Gelderlander. Die laatste om op de hoogte zijn van de plaatselijke en provinciale ontwikkelingen. De Volkskrant om de kunstbijlages door te spitten en aantekeningen te maken over boeiende schrijvers of tentoonstellingen. En bovenal zit ik daar om ‘gewoon’ even onderdeel te zijn van de lokale gemeenschap. Om te horen wat er speelt. Om er een praatje te maken, met de meneer die al zijn lange leven in Overasselt woont en altijd de Volkskrant door komt bladeren. Om de glimlach van de mevrouw die altijd even de nieuwste Libelle komt doorlezen. En om de kinderen te horen genieten van het uitzoeken van nieuwe boeken. Of om hun moeders soms te horen fluisteren dat ze nu toch echt wat stiller moeten zijn 'omdat ze in de bibliotheek zijn en daar moet het stil zijn'.

Nadat ik mijn reserveringen heb opgehaald bij de balie, nog ouderwets (?) bemand door een bibliotheekmedewerker, verlaat ik het gebouw vaak met een glimlach. Geïnspireerd, tot rust gekomen, ontspannen en weer een beetje meer ‘ingeburgerd’ in de lokale gemeenschap. Lokale verrijking, dat biedt een dorpsbibliotheek bij uitstek. Ja, laten wij vooral toch niet vergeten hoe belangrijk juist ook deze dorpsbibliotheken zijn voor veel mensen. De aandacht gaat soms zo eenzijdig uit naar de grote, moderne stadsbibliotheken. En dan vergeten we al die mensen in de dorpen, die blij zijn met een lokale voorziening, die de bibliotheek in veel plaatsen nu nog is.

En wie eens in de buurt is... in de zomer gelden nog bescheidener openingstijden voor de Overasseltse bibliotheek; maandagochtend en vrijdagavond. Het zou zonde zijn als u voor een dichte bibliotheekdeur zou komen te staan. Ik gun iedereen de rust en sfeer van ‘mijn’ geliefde dorpsbibliotheek.

Marina Polderman


Print deze pagina

Reacties op dit artikel (6)

Frans Bergfeld
25-6-2012 16:44
Wat een mooie blog! Misschien print ik hem wel uit en stuur ik hem naar alle wethouders en raadsleden van mijn "kleinere" gemeenten. Zulke ambassadeurs heeft de bibliotheek nou nodig. 
Ankie Kesseler
25-6-2012 19:07
Overasselt , daar ben ik geboren in het huis waar ook mijn vader 82 jaar terug ter wereld kwan, in de Hoogstraat.. Maar de sfeer die je beschrijft haalt het dorp waar ik nog lang kwam, omdat Oma daar bleef wonen, helemaal terug. Wat een geluksvogel ben je, wonen in Overasselt compleet  met bibliotheek, aan de oever van de Maas.
Marina
26-6-2012 14:51
@Frans: dank je wel, en een goed idee!

@Ankie: de Hoogstraat, die ken ik natuurlijk wel... ja het is een bijzondere omgeving, waar de dorpsbibliotheek helemaal bij past, zoals in zovele dorpen. We mogen ze niet vergeten, die prachtige kleinschalige dorpsbibliotheken!
leo willemse
10-7-2012 11:30
Een sfeervol verhaal over een kleine bibliotheek.Is zoiets ook mogelijk in een Amsterdamse-grootstedelijke-context ? Ik denk van wel en ik ben benieuwd of jij dat ook vindt.
Marina
11-7-2012 08:41
@Leo: ja, dat denk ik wel! Veel wijkvestigingen in grote steden ademen vaak ook (een soort van) dorpse sfeer... En het mooie is dan wel dat het overal net weer een beetje anders is. Dat maakt de bibliotheekwereld ook zo prachtig, die diversiteit, die verscheidenheid in bibliotheekvestigingen en bijbehorende 'sferen'! 
Jacqueline
12-7-2012 12:22
 Hey Marina ik kreeg de link van Henny, leuk om te lezen, en dat je het zo naar je zin hebt in Overasselt
Groetjes Jacqueline

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie