HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Inspiratie-uurtje
Marina Polderman
10-05-2011
Afgelopen december rondde ik mijn studie Bedrijfswetenschappen af. Mijn scriptie schreef ik over de openbare bibliotheek en het allerleukste onderdeel daarvan vond ik de serie bezoeken die ik aflegde aan bibliotheken in het land. Zo interviewde ik diverse bibliotheekmedewerkers en bracht steevast een paar uur door in de betreffende bibliotheek om zo een indruk van de sfeer en de dagelijkse gang van zaken te krijgen. Heerlijke dagen waren dat. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Maar toen kwam het moment van afstuderen, een paar maanden later kreeg ik m’n diploma in handen en niet langer kon ik het excuus van ‘scriptie’ aan familie en vrienden geven, op de vraag waarom ik nu alwéér naar een bibliotheek was gegaan…
Inspiratie-uurtje
Passie kent geen grenzen. Mijn grenzeloze liefde voor de openbare bibliotheek brengt me daar dan ook nu nog vaak. Op vrije dagen kies ik een willekeurige bibliotheek, doe m’n rugzak op en ga op biebpad. Heerlijk vind ik het moment van binnenkomen, de altijd weer verschillende sferen opsnuiven die je in de grote diversiteit aan bibliotheken aantreft. En dan begint het grote observeren… Hoe zit de bibliotheek in elkaar, wat zijn de mensen aan het doen, waar zijn de lekkere zitplekjes? Altijd wordt mijn aandacht weer getrokken naar de inhoud van de kasten. Geweldig om zomaar spontaan langs de kasten te dwalen en te genieten van een rijk aanbod. Of om even de cultuurbijlages uit de kranten door te nemen. Steevast probeer ik ook stiekem wat gesprekken te beluisteren… waar praten de bezoekers over en bovenal, waar hebben de medewerkers het onderling over? Altijd hoop ik een bevlogen gesprek op te vangen, over de nieuwste Sloterdijk, de laatste Grunberg, die nieuwe boekverfilming. Helaas zijn het toch vaak de alledaagse perikelen die de boventoon voeren in de gesprekken die ik hoor. Begrijpelijk, natuurlijk, want het zijn bezigheden die helpen de bibliotheekbezoeker tevreden te stellen.
Maar het roept bij mij wel de vraag op, hoe dat nu ‘achter de schermen’ zit? In hoeverre wordt bijvoorbeeld de nieuw binnengekomen collectie inhoudelijk besproken? Een wekelijks inspiratie-uurtje voor alle medewerkers (dus ook voor de mensen die in de ‘front-office’ werken)? Een moment waarop nu eens even geen ruimte wordt geboden aan de waan van de dag, maar aan echt inhoudelijke reflectie? Misschien heb ik het mis, maar ik heb de indruk dat vaak de nieuw binnengekomen collectie vooral administratief wordt verwerkt, voorzien van het juiste label en neergezet op de juiste plaats. Waarbij over de plaatsing tegenwoordig natuurlijk uitgebreid wordt nagedacht. Maar daarin schuilt een gevaar. Het gesprek van de dag dreigt nu te vaak te gaan over de kaft van het boek en de beste plek om het te plaatsen. Belangrijk, zeker, maar niet de essentie van bibliotheekwerk. Het gaat erom wat er achter de boekkaft, cd-hoes of dvd-doos zit. Inhoud. Ideeën. Inspiratie. Om die inspiratie te kunnen uitdragen, moeten we bij de basis beginnen. Dat is het voltallige personeel. Daarom pleit ik voor vaste inspiratiemomenten in het biebrooster. Momenten waarop inspiratie de ruimte krijgt en gedeeld kan worden. Om anderen te inspireren moet je zelf geïnspireerd zijn. Laten we dus vooral bij onszelf beginnen.

Tekst: Marina Polderman



Marina Polderman (26) is afgestudeerd bedrijfskundige en schreef vorig jaar haar masterscriptie over de openbare bibliotheek (zie interview in Bibliotheekblad 3, 2011).



Print deze pagina

Reacties op dit artikel (7)

Olga Licht
10-5-2011 15:18
Hoi Marina,

Ik kreeg deze link van je moeder doorgestuurd,
heb deze met aandacht gelezen, wat kun jij leuk schrijven zeg,

Vreindelijke groet,

Olga Licht
Sjaak Driessen
10-5-2011 21:13
Passie, engagement, ambitie en ..... kennis, in die combinatie: ik zou zo 26 willen zijn!!
Marlies de Vet
12-5-2011 12:14
Dit inspirerend pleidooi kan ik zeker wel waarderen. Bedankt Marina!
Pieter Offermans
18-5-2011 17:48
Uit het hart gegrepen en scherp opgemerkt. Door alle gesprekken over retail, certificering, nieuwe contributiestelsels en de nieuwste digitale gadgets zouden we bijna vergeten waar het allemaal om draait: verhalen. Verhalen zijn onze core business, de reden van ons bestaan. We kunnen die inspirerende verhalen alleen met bibliotheekgebruikers delen als we ze zelf kennen. We doen er goed aan de inhoudelijke kennis van verhalen in ere te herstellen. En zo'n inspiratie-uurtje kan daarbij helpen!

Je bijdrage wordt trouwens besproken door mede-blogger Tenaanval: http://tenaanval.wordpress.com/2011/05/18/passie-en-inhoud/
In Oss zijn ze al aan de slag met inspiratie-uurtjes.
Elise de Bruijn
25-5-2011 21:40
Hi Marina,
Wow, je eerste column. Wat raak en inspirerend. En voor mij zeer herkenbaar,  als 'medebibliofiel'
Succes en lieve groeten
Elise
Ingrid Bon
30-5-2011 11:20
Ha Marina,
Als leesbevorderaar is je verhaal zeer herkenbaar. Achter de schermen gebeurt volgens mij gelukkig nog steeds het een en ander, trouwens, voor de schermen ook. Misschien heb je nog geen gesprekken kunnen opvangen van kinderen die enthousiast komen vragen om nog zo'n mooi boek? Of de discussies die plaatsvinden tijdens de trainingen Open Boek/Leescoördinator? Bevlogenheid van leerkrachten basisonderwijs en bibliotheekmedewerkers zie je daar gelukkig nog steeds volop. Hetgeen overigens niet wil zeggen dat het niet een onsje meer zou mogen zijn. Het lijkt soms alsof het bibliotheekpersoneel zelf niet zo veel meer leest, geen literatuur voor volwassenen en ook geen literatuur voor kinderen. Als je dan daarnaast nog eens de zeer beperkte tijdsinvestering jeugdliteratuur in het Pabo curriculum zet dan ben ik bang dat stimulerende gesprekken over (jeugd)literatuur steeds minder plaats zullen vinden. Een gemis denk ik voor alle partijen. Maar door stukjes zoals die van jou hoop ik dat het vuurtje van het lezen en daar over praten, weer volop aangewakkerd  wordt.
Jacqueline
27-12-2011 13:13
 Hey Marina, gefeliciteerd met je eigen bedrijfje.
Grappig om te lezen, dat je het zo fijn vind om in een bieb te struinen.
Ik was zomaar je naam aan t googlen, Henny had dat al vaker gezegd, dus nu gedaan.
Het ga je goed, groetjes Jacqueline 

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie