HomeRubriekenGastblogsBericht
voetnoot
Chris De Stoop
Wim Keizer
19-09-2017
Een Vlaamse schrijver en journalist die ik bewonder is Chris De Stoop (Chris de Stoop op z’n Nederlands). Hij reisde de hele wereld af voor indringende reportages over de gevolgen van genocide, terrorisme en vrouwenhandel. Maar hij schreef ook prachtige boeken over de teloorgang van het boerenbedrijf in zijn geboortestreek, het Waasland, gelegen onder het oostelijk deel van Zeeuws-Vlaanderen. Boerenzoon De Stoop (1958) is geen Vlaamse Zeeuw, maar kan toch wel Zeeuwse Vlaming worden genoemd. Dat vinden de Zeeuwen zelf blijkbaar ook, want ik las dat hij in 2016 de Zeeuwse Boekenprijs heeft gewonnen voor zijn boek Dit is mijn hof.  
Chris De Stoop
Wie op Googlemaps ‘Doel’ intikt, kan zien dat de havens van Antwerpen, die op oude kaarten alleen nog op de rechter Scheldeoever liggen, inmiddels op de linkeroever ver naar het westen, diep in het Waasland, zijn doorgedrongen. In Dit is mijn hof beschrijft De Stoop de ondergang van zijn ouderlijke boerderij en die van de hele streek, met zijn eeuwenoud boerenlandschap. De oorzaak is niet alleen de enorme havenuitbreiding, maar ook de zogenaamde ‘natuur’-compensatie, waarvan onderdeel is het onder water zetten van de net in Zeeuws-Vlaanderen gelegen Hedwigepolder (eigendom van een Vlaming trouwens). Al eerder, in 2000, schreef De Stoop in zijn boek De bres ook over de leegloop en verkrotting van het gewurgde dorp Doel, waarvan de naam beter bekend is van de kerncentrale. Ik heb beide boeken gefascineerd gelezen. Je weet dat alle vernielingen gewoon doorgaan, maar De Stoop kan teloorgang heel mooi beschrijven en eindigt Dit is mijn hof met: ‘Dat het geschreven staat, dat is wat telt. Dat is alles.’

In zijn boek Ex-reporter behandelt De Stoop de grove aantasting van de journalistiek door commercialisering, de hete adem van online-nieuwssites en aan de andere kant de overweldigende opkomst van voorlichters, pr-mensen, spindoctors en mediastrategen, van wie De Stoop zegt dat hij ze zoveel mogelijk probeerde te vermijden. Ik schreef het al eerder: ook het bibliotheekwerk, dat juist onafhankelijkheid en toegankelijkheid zou moeten bevorderen, doet lustig aan deze opkomst mee. De Stoop vindt van journalistiek: ‘Het is en blijft een van de mooiste beroepen ter wereld als het kan beoefend worden met integriteit, creativiteit en kwaliteit. En een van de lelijkste, als dat niet kan.’

Wim Keizer

Helaas is in editie 7 van Bibliotheekblad op pagina 66 in de aan Chris De Stoop gewijde ‘Uitsmijter’ per ongeluk de tekst over Wim Meijer uit het vorige nummer blijven staan. Bovenstaand de juiste versie van de Uitsmijter van Wim Keizer. Onze excuses voor deze fout (red.)


Print deze pagina

Reacties op dit artikel (0)

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie
 

Gerelateerde informatie