HomeNieuwsNieuws uitgelichtBericht
voetnoot
Nieuwe SIOB-directeur is voor integratie van catalogi
Femke van den Berg
17-05-2011
Maria Heijne, nu nog directeur van de universiteitsbibliotheek van de TU Delft, wordt per 1 augustus 2011 de nieuwe directeur van het SIOB. Zolang ze nog niet in functie is, wil ze nog niet praten over de koers die het Sectorinstituut onder haar leiding gaat varen. Wel zegt ze bruggen te willen bouwen tussen de openbare en de wetenschappelijke bibliotheken.
Nieuwe SIOB-directeur is voor integratie van catalogi
‘Al met al zit ik zo’n 35 jaar in het bibliotheekvak. Ik heb ooit de bibliotheekopleiding gedaan in Amsterdam en later nog mijn doctoraal Documentaire Informatiewetenschappen behaald. In de jaren tachtig werkte ik bij GEAC, dat onder meer automatiseringssystemen in de openbare bibliotheken introduceerde. Ook was ik acht jaar in dienst van SURFnet, een organisatie die ervoor zorgt dat onderzoekers, docenten en studenten in het hoger onderwijs kunnen samenwerken met behulp van ict. De afgelopen veertien jaar was ik werkzaam bij de universiteitsbibliotheek van de TU Delft, waar ik sinds 2001 directeur ben. Een leuke baan met nog genoeg uitdagingen. Zo speelt er op dit moment een reorganisatie die ik wel had willen afmaken. Toch wilde ik graag een nieuwe loopbaanstap maken. Door mobiel te blijven en de bakens te verzetten blijf je fris. Ik heb dan ook veel zin in mijn nieuwe baan bij het SIOB.’

Zelforganisatie
‘In augustus ga ik mij eerst goed inwerken in de openbare bibliotheeksector. Via diverse besturen waarvan ik deel uitmaak - zoals het bestuur van de Stichting Pica en van het Consortium Gemeenschappelijke Informatie Infrastructuur (GII) - had ik de afgelopen jaren wel regelmatig contact met mensen uit de openbare bibliotheken. Maar ik ben zeker geen insider. Daarom wil ik nog geen inhoudelijke uitspraken doen over de koers die het SIOB zou moeten varen of over mijn visie op de toekomst van de bibliotheek. Wel kan ik iets zeggen over mijn stijl van leidinggeven. Ik geef medewerkers graag veel verantwoordelijkheid en heb respect voor ieders competenties. In 2005 heb ik in mijn huidige organisatie het principe van zelforganisatie ingevoerd. Dit betekent dat het MT bepaalt welke resultaten medewerkers moeten behalen, maar hoe ze dat willen doen, mogen ze zelf weten. In het begin moesten sommige medewerkers erg aan deze aanpak wennen. ‘Managers zijn er om knopen door te hakken’, vonden zij. En natuurlijk moeten managers te hulp schieten. Maar pas als medewerkers eerst zelf hebben geprobeerd oplossingen te vinden. Inmiddels werpt deze werkwijze vruchten af. Daarom willen we nu een stap verder gaan en experimenteren met Het Nieuwe Werken: tijd- en plaatsonafhankelijk werken. Tenminste, voor de functies waarin dat mogelijk is. Ik vind dat verantwoordelijke medewerkers zelf het beste kunnen bepalen waar en wanneer ze aan de slag gaan.’

Kennisvalorisatie
‘Bij de TU Delft heb ik aan de wieg gestaan van het 3TU Datacentrum. Onderzoekers van de technische universiteiten kunnen hierin op gestandaardiseerde wijze hun technisch-wetenschappelijke data op een duurzame manier opslaan en, indien zij dat wensen, ook delen. Momenteel zijn we druk doende het Datacentrum te integreren met DANS (Data Archiving and Networked Services), dat voor de opslag en blijvende toegankelijkheid van onderzoeksgegevens in de alfa- en gammawetenschappen zorgt. Voor mijn vertrek naar het SIOB wil ik nog stevige fundamenten van die samenwerking zien.
In mijn nieuwe functie zal ik voor integratie van de catalogi van de wetenschappelijke en openbare bibliotheken pleiten. Dat komt uiteindelijk de gebruiker ten goede. Bij de TU Delft zijn we heel druk bezig met kennisvalorisatie. Dit houdt in dat we de kennis die wij genereren beschikbaar willen stellen aan iedereen. In de praktijk is dat heel lastig. Er zijn verschillende doelgroepen die zeker behoefte hebben aan wetenschappelijke kennis, maar die we desondanks maar moeilijk bereiken. Via de openbare bibliotheken lukt dat veel makkelijker. Alleen al daarom is samenwerking gewenst. Maar ook om samen de discussie met uitgevers aan te gaan over licenties, zodat we ervoor kunnen zorgen dat meer mensen toegang hebben tot informatie. Ik hoop mijn ervaring in een wetenschappelijke bibliotheek te kunnen aanwenden om steviger bruggen te bouwen tussen beide bibliotheektypen.’

Tekst: Femke van den Berg
Foto: Gerrit Serné




Print deze pagina

Reacties op dit artikel (1)

Sjaak Driessen
7-6-2011 21:17
Dat lijkt mij een contra-productieve benadering. Ervaring verkrampt, vooral in de wetenschap. 
Wanneer u de openbare bibliotheek als voertuig wilt inzetten voor de doelgroepen die behoefte hebben aan wetenschappelijke kennis, dan adviseer ik u om uw denkbeeld 180 graden te kantelen. Op uw 'oplossing' zitten, als ik goed reken, slechts 288.000 medelanders te wachten. Dat is ongeveer 1,8% van de bevolking. De kloof tussen wetenschappelijke en openbare bibliotheken heeft alle schijn van een geconstrueerd probleem; het integreren van betreffende catalogi roept bij mij dan ook sterk het beeld op van een boreling die langs ivf het licht mag zien. Terwijl de verzekeraars de vergoeding voor dit soort ingrepen al enige tijd aan banden hebben gelegd; wetende ook, dat er grotere noden zijn. 

  




Schrijf een reactie

Naam
E-mailadres (?)
Reactie
 

Gerelateerde informatie

Peiling

Nederlandse bibliotheken gaan steeds meer lijken op IKEA-filialen
Eens
Oneens
In Bibliotheekblad nummer 3 2017 stelt bestsellerauteur Herman Koch liever boekhandels dan bibliotheken te bezoeken. 'Ik ben alleen in...
Lees meer en geef uw mening